Paling of Aal

Palingen paaien in de Sargassozee op de grens van Noord- en Zuid Amerika. De larven laten zich op de stroom mee terugdrijven naar het land van herkomst. Niemand begrijpt hoe het mogelijk is dat de jonge larven – die zich tot glasaal ontwikkelen – de weg terug weten te vinden over de enorme afstand. Er zijn twee soorten: de Canadese en de Europese die elk hun weg naar huis zoeken en zelfs de oorspronkelijke riviermonding terugvinden.
Daar ontwikkelen zij zich tot schieraal en trekken weer naar de paaigronden. Veel paling wordt tegenwoordig gekweekt en dat is maar goed ook, want de kleine glasaaltjes worden bij hun terugkeer in grote aantallen weggevist door Spaanse en Franse vissers. Dat kun je hun niet kwalijk nemen omdat deze glasaaltjes in Japan en China zo’n vijfhonderd euro per kilo opbrengen. Er gaan stemmen op in de EU om de vangst ervan te verbieden. Onderzoekers aan de Universiteit van Leiden proberen in tunnels onder het gebouw het gedrag van de schierpaling na te bootsen met speciale effecten. De tunnels, met stromend zeewater, staan gericht in de richting van Zuid Amerika. Sommige palingen hebben inmiddels (Mei 1999) zo’n 6000 kilometer afgelegd. Dit project is in 1999 van start gegaan. (afd. biologie Hr. Thillaart) Zeer gezond vetpercentage van 25%; eiwit 15%